Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Καστοριάς Κώστας Κορμαρής άνοιξε την καρδιά του στο Kastoras Sports, σε μια εξομολόγηση γεμάτη μνήμες, συγκίνηση και αλήθειες για το ποδόσφαιρο μιας άλλης εποχής. Από τα παιδικά του χρόνια στις αλάνες και το όνειρο να φορέσει τη φανέλα της Καστοριάς, μέχρι τις μεγάλες ανόδους, τις χαρές, τις πίκρες και τη δικαίωση με τον ΠΑΣ Γιάννινα, ο ίδιος ξεδιπλώνει μια πορεία ζωής δεμένη απόλυτα με το πάθος, την πίστη και την αγάπη για την μπάλα. Με λόγο ειλικρινή, μιλά για το παρελθόν, σχολιάζει το παρόν και στέλνει το δικό του μήνυμα ελπίδας για το μέλλον δύο ιστορικών ομάδων που σημάδεψαν την ποδοσφαιρική διαδρομή του...
Το παιδικό όνειρο: η ποδοσφαιρική Καστοριά ως προορισμός ζωής
«Η Καστοριά ήταν το παιδικό όνειρο κάθε παιδιού της εποχής που μεγάλωνε παίζοντας ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στο Νομό. Για μένα, όμως, ήταν κάτι περισσότερο: ήταν ο μοναδικός στόχος που είχα από μικρός. Θυμάμαι τον πατέρα μου να με πηγαίνει κάθε Κυριακή στο ξερό γήπεδο. Ήμουν εκεί, μέσα στο γήπεδο, ως ball boy, μαζεύοντας μπάλες και ζώντας από κοντά την ατμόσφαιρα. Από τότε σκεφτόμουν μόνο ένα πράγμα: να φορέσω κάποτε τη φανέλα της Καστοριάς».
Ο τελικός που έμεινε ανεξίτηλος στη μνήμη
«Μια από τις πιο έντονες αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας είναι ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας το 1980 στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εκεί, που η Καστοριά σήκωσε το Κύπελλο κόντρα στον Ηρακλή. Ο πατέρας μου με είχε πάρει μαζί του, κι εγώ, μόλις επτά χρονών, ζούσα στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Θυμάμαι ακόμα τον εαυτό μου να χτυπά μια πινακίδα, γεμάτος ενθουσιασμό. Εκείνη η μέρα χαράχτηκε μέσα μου και έγινε ακόμα πιο δυνατή η επιθυμία να γίνω κάποτε μέρος αυτής της ομάδας».
Τα πρώτα βήματα και η πορεία προς την κορυφή
Ξεκίνησα το ποδόσφαιρο από πολύ μικρή ηλικία. Αγωνίστηκα τρία χρόνια στην Καλλιθέα Καστοριάς και έναν χρόνο στην Αστραπή Μεσοποταμίας. Εκείνες οι χρονιές ήταν ιδιαίτερα παραγωγικές: πέτυχα 30, 35 και 33 γκολ με την Καλλιθέα, ενώ στην Αστραπή σημείωσα άλλα 18.
Μετά από αυτές τις επιδόσεις, ήρθε η πρόταση από την Καστοριά. Ήταν η στιγμή που το παιδικό μου όνειρο γινόταν πραγματικότητα. Η ομάδα τότε βρισκόταν στη Γ' Εθνική και περνούσε δύσκολη περίοδο, όμως για μένα αυτό δεν είχε σημασία. Υπέγραψα πενταετές συμβόλαιο και ένιωθα πως ξεκινούσε το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό κεφάλαιο της ζωής μου».
Η αναγέννηση της Καστοριάς και οι μεγάλες άνοδοι
«Με τα χρόνια, ήρθε και η αναγέννηση της Καστοριάς. Ήταν μια πορεία γεμάτη δυσκολίες, αλλά και μεγάλες στιγμές. Πανηγυρίσαμε δύο ανόδους, με αποκορύφωμα την άνοδο στην Α' Εθνική.
Εκείνη την εποχή υπήρχε μια εξαιρετική φουρνιά Καστοριανών ποδοσφαιριστών, αλλά και παίκτες που ήρθαν και βοήθησαν σημαντικά. Ήταν μια ομάδα με ψυχή, πάθος και ταυτότητα. Ο κόσμος ήταν δίπλα μας και ζούσε έντονα κάθε στιγμή μαζί μας».
Η σημερινή κατάσταση της Καστοριάς: αγάπη και προβληματισμός
«Με στεναχωρεί η σημερινή εικόνα της ομάδας που βρίσκεται σε χαμηλές κατηγορίες. Είναι πολύ δύσκολο στις σημερινές συνθήκες να επιστρέψει μια επαρχιακή ομάδα σε υψηλό επίπεδο χωρίς σοβαρή οικονομική στήριξη.
Το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει. Πλέον χρειάζονται πολλά χρήματα, διοικητική σταθερότητα και ένα ξεκάθαρο πλάνο για να μπορέσει μια ομάδα να ανέβει και να σταθεί ψηλά. Χωρίς επενδυτή και ουσιαστική στήριξη, είναι πολύ δύσκολο να ξαναδούμε την Καστοριά εκεί που της αξίζει».
Η εμπειρία ως προπονητής και τα εξωαγωνιστικά «εμπόδια»
«Είχα και ένα πέρασμα από την ομάδα ως προπονητής, το 2013, σε μια δύσκολη εποχή. Τη θυμάμαι χαρακτηριστικά εκείνη τη σεζόν στη Γ' Εθνική, όταν η ομάδα ήταν δεύτερη μέχρι τα Χριστούγεννα.
Αγωνιστικά, όλα πήγαιναν καλά. Όμως, όπως συμβαίνει συχνά στο ελληνικό ποδόσφαιρο, τα προβλήματα εκτός γηπέδου στάθηκαν εμπόδιο. Χωρίς οικονομική σταθερότητα και σωστή διοίκηση, καμία προσπάθεια δεν μπορεί να προχωρήσει όπως πρέπει».
Τι χρειάζεται η σημερινή Καστοριά για να σταθεί στη Γ' Εθνική
«Παρότι δεν έχω παρακολουθήσει την ομάδα από κοντά τελευταία, γνωρίζω την πορεία της. Για να μπορέσει να σταθεροποιηθεί στη Γ' Εθνική, χρειάζεται πρώτα απ' όλα οικονομική και διοικητική ισορροπία.
Πρέπει να στηριχθούν τα παιδιά της περιοχής, οι Καστοριανοί ποδοσφαιριστές, και να γίνουν λίγες, αλλά ουσιαστικές προσθήκες που θα κάνουν τη διαφορά. Και φυσικά, χρειάζεται η έμπρακτη στήριξη του κόσμου, γιατί η Καστοριά πάντα είχε δύναμη από τον κόσμο της».
Η αγάπη του κόσμου και η προσωπική δικαίωση
«Στην Καστοριά ένιωσα μεγάλη αγάπη από τον κόσμο και πιστεύω πως βοήθησα σημαντικά στις ανόδους. Παρόλα αυτά, θεωρώ πως τότε δεν ήμουν ακόμα τόσο ώριμος αγωνιστικά όσο θα ήθελα.
Αυτό που έζησα αργότερα στα Γιάννενα, όμως, ήταν κάτι μοναδικό. Εκεί ήμουν πια πιο έτοιμος, πιο επαγγελματίας και πιο ώριμος ως ποδοσφαιριστής. Ζήσαμε σπουδαίες στιγμές, με κρίσιμα και νικητήρια δικά μου γκολ, με δύο ανόδους και με τον κόσμο να ζει και να αναπνέει για την ομάδα. Ήταν συγκλονιστικό να βλέπεις φιλάθλους παντού, σε κάθε γήπεδο, σε κάθε πόλη. Αυτή η αγάπη προς την ομάδα αλλά και το πρόσωπό μου υπάρχει ακόμα και σήμερα».
Το απωθημένο της Α' Εθνικής με την Καστοριά
«Όταν ανεβήκαμε με την Καστοριά στην Α' Εθνική, υπήρξε μια μεγάλη πίκρα. Την τελευταία ημέρα των μεταγραφών, ο τότε προπονητής δεν ήθελε να με κρατήσει, παρά το γεγονός ότι η διοίκηση Κρανιά - Τσολάκη και ο κόσμος το επιθυμούσαν.
Ήταν ένα απωθημένο, γιατί δεν κατάφερα να αγωνιστώ στην πρώτη κατηγορία με την ομάδα των παιδικών μου ονείρων. Όμως όλα για κάποιο λόγο γίνονται και η ζωή τα φέρνει όπως πρέπει. Αυτό το όνειρο πραγματοποιήθηκε τελικά με τον ΠΑΣ Γιάννινα.
Μάλιστα, όταν ανεβήκαμε στην Α' Εθνική με τον ΠΑΣ, ανανέωσα το συμβόλαιό μου από την επόμενη κιόλας μέρα. Θυμάμαι ακόμα τον κόσμο έξω από τα γραφεία να περιμένει με αγωνία τα χαρμόσυνα νέα».
Αντίπαλοι ΠΑΣ και Καστοριά: πάνω απ' όλα το ποδόσφαιρο
«Αν την επόμενη χρονιά βρεθούν αντίπαλοι ο ΠΑΣ Γιάννινα και η Καστοριά, η απάντησή μου είναι απλή: θα είμαι με το καλό ποδόσφαιρο και το θέαμα.
Παρόλα αυτά, με στεναχωρεί το γεγονός ότι δύο τόσο ιστορικές ομάδες βρίσκονται σήμερα στη Γ' Εθνική. Είναι κρίμα να βλέπεις συλλόγους με τέτοια ιστορία να πληρώνουν την έλλειψη οικονομικών πόρων».
Ο γιος του και το όνειρο της συνέχειας
«Ο γιος μου, ο Δημήτρης, χαράζει τη δική του πορεία στον Ποσειδώνα Μηχανιώνας. Φυσικά και θα ήθελα να τον δω κάποια στιγμή να φορά τη φανέλα της Καστοριάς, συνεχίζοντας κατά κάποιο τρόπο αυτόν τον κύκλο αγάπης με την ομάδα και τον τόπο καταγωγής μας... Μακάρι κάποτε να γίνει».
Οι άνθρωποι που στήριξαν την Καστοριά
«Ο αείμνηστος Παναγιώτης Σπυρόπουλος ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος. Οραματιστής, γενναιόδωρος, άνθρωπος που πάλεψε ακόμα και με το κατεστημένο για το καλό της ομάδας. Ξόδεψε πολλά προσωπικά χρήματα και έφτασε πολύ κοντά στο να οδηγήσει την Καστοριά ακόμα πιο ψηλά.
Αλλά και άλλοι παράγοντες, όπως ο Σιάνος, ο Παναγιωτίδης, ο Κρανιάς και ο Τσολάκης, πρόσφεραν πολλά εκείνη τη σημαντική τετραετία. Ήταν άνθρωποι που αγαπούσαν πραγματικά την ομάδα και τον τόπο».
Η σημερινή διοίκηση και η ανάγκη στήριξης
«Γνωρίζω πρόσωπα από τη σημερινή διοίκηση και έχω μιλήσει αρκετές φορές με τον πρόεδρο, τον Σάκη Ρήμο. Είναι άνθρωπος έμπειρος και ξέρει πολύ καλά ποια ομάδα εκπροσωπεί. Ωστόσο, όσο καλή διάθεση κι αν υπάρχει, χωρίς ουσιαστική βοήθεια και στήριξη, το έργο παραμένει δύσκολο».
Το ενδεχόμενο επιστροφής και το μήνυμα ελπίδας
«Το να προπονήσω ξανά την Καστοριά είναι κάτι που πάντα θα με συγκινεί ως σκέψη. Όμως, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, δεν μπορώ να δουλέψω εκτός Θεσσαλονίκης.
Κλείνοντας, εύχομαι πραγματικά τόσο η Καστοριά όσο και ο ΠΑΣ Γιάννινα να επιστρέψουν κάποτε εκεί που πραγματικά ανήκουν. Για εμάς τους ρομαντικούς του ποδοσφαίρου, θα ήταν ευλογία να τις ξαναδούμε όπως τότε: δυνατές και πρωταγωνίστριες»...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου