Από ένα δημοτικό σχολείο στην Καστοριά μέχρι τα κατάμεστα γήπεδα της γερμανικής Μπουντεσλίγκα και τις μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές, η πορεία της Βάσιας Γκάτζιου μόνο εύκολη δεν υπήρξε. Η ίδια, ωστόσο, αντιμετωπίζει τη διαδρομή της με απλότητα, αυθεντικότητα και βαθιά προσήλωση στις ρίζες της. Θυμάται τις πρώτες πάσες στην αυλή του σχολείου, τα ατελείωτα δρομολόγια μεταξύ Λάρισας και Θεσσαλονίκης, αλλά και την ασφυκτική πίεση του πρωταθλητισμού. Πάνω απ’ όλα, όμως, επιμένει να παραμένει γειωμένη και πιστή στις αξίες με τις οποίες μεγάλωσε.
Το τυχαίο ξεκίνημα και η διαμόρφωση χαρακτήρα στην επαρχία
Το χάντμπολ μπήκε στη ζωή της σχεδόν τυχαία, όταν ακόμη φοιτούσε στο δημοτικό σχολείο, ύστερα από μια επίσκεψη προπονητών στην τάξη της. «Μου άρεσε από την πρώτη στιγμή», θυμάται, εξηγώντας πως το γεγονός ότι ήταν αριστερόχειρας έπαιξε καθοριστικό ρόλο ώστε να εκδοθεί το πρώτο της δελτίο στην ομάδα της Καστοριάς.
Εκεί γεννήθηκαν και οι πρώτες δυνατές αναμνήσεις: παιχνίδι, φιλίες και άνθρωποι με πραγματικό μεράκι για το άθλημα. Ανάμεσά τους και η Αγνή Ζυγούρα, με την οποία ξεκίνησαν μαζί μια κοινή διαδρομή από τα γήπεδα της Καστοριάς μέχρι το εξωτερικό.
Αναφερόμενη στους πρώτους της προπονητές, τον Ηλία Τάρες και τον Νίκο Σαλαγιάννη, μιλά με ιδιαίτερο σεβασμό: «Δεν μας έμαθαν μόνο το άθλημα. Μας δίδαξαν πειθαρχία, σεβασμό και σωστή αθλητική νοοτροπία», τονίζει, αναγνωρίζοντας τη διαρκή προσφορά τους στο χάντμπολ της ακριτικής πόλης.
Μεγαλώνοντας μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα, η Βάσια γνώριζε ότι οι ευκαιρίες δεν ήταν ίδιες για όλους. Παρ’ όλα αυτά, δεν αντιμετώπισε ποτέ την επαρχία ως μειονέκτημα. «Ξεκινάς από διαφορετική αφετηρία, αλλά αυτό σε διαμορφώνει αλλιώς. Μαθαίνεις να μη θεωρείς τίποτα δεδομένο», εξηγεί. Οι δυσκολίες, όπως λέει, αποτέλεσαν το ιδανικό «εργαστήριο» για να χτίσει έναν χαρακτήρα ανθεκτικό στις πιέσεις και στις απογοητεύσεις.
Η μεταγραφή στον ΠΑΟΚ, οι σπουδές και η σκληρή πραγματικότητα
Το πρώτο μεγάλο βήμα ήρθε το 2015, όταν μεταγράφηκε στο Πανόραμα σε ηλικία 18 ετών, ενώ στη συνέχεια, ένα χρόνο μετά, ακολούθησε η μετακίνησή της στον ΠΑΟΚ. Η μετάβαση από μια τοπική ομάδα σε έναν σύλλογο που είχε ως μοναδικό στόχο τους τίτλους δεν ήταν εύκολη.
Όπως παραδέχεται, στάθηκε τυχερή που συνεργάστηκε με ανθρώπους οι οποίοι επηρέασαν καθοριστικά την εξέλιξή της, ξεχωρίζοντας ιδιαίτερα τον προπονητή Δημήτρη Δημητρούλια: «Με βοήθησε όχι μόνο τεχνικά, αλλά και να καταλάβω τι σημαίνει επαγγελματισμός και πειθαρχία στο υψηλότερο επίπεδο».
Κατά την πρώτη της θητεία στον «Δικέφαλο του Βορρά» (2016-2021), κατέκτησε τρία συνεχόμενα νταμπλ, αλλά και σημαντικές ατομικές διακρίσεις, όπως τον τίτλο της MVP σε πρωτάθλημα και κύπελλο το 2021. Όταν καλείται να ξεχωρίσει μία στιγμή από εκείνη την περίοδο, η απάντησή της αναδεικνύει τη συλλογική νοοτροπία που τη χαρακτηρίζει: «Ξεχωρίζω την κατάκτηση του πρώτου μου πρωταθλήματος. Οι ατομικές διακρίσεις και ο τίτλος της MVP είναι τιμητικά και σημαντικά, αλλά η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος δεν συγκρίνεται».
Παράλληλα, δεν παραλείπει να αναφέρει ως κορυφαία στιγμή της καριέρας της την κατάκτηση του EHF European Cup με τη Ροκάσα Γκράν Κανάρια στην Ισπανία.
Την ίδια περίοδο, η καθημερινότητά της ήταν ιδιαίτερα απαιτητική: σπουδές στη Λάρισα, προπονήσεις στη Θεσσαλονίκη και ένα εξαντλητικό πρόγραμμα μετακινήσεων. Παρ’ όλα αυτά, αποφεύγει να χαρακτηρίζει αυτή τη διαδρομή ως «θυσία». «Ήταν μια συνειδητή και χαρούμενη επιλογή», ξεκαθαρίζει.
Οι σπουδές της στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων & Διοίκησης Τουριστικών Επιχειρήσεων και Φιλοξενίας αποτέλεσαν μια σημαντική επένδυση για το μέλλον, προσφέροντάς της παράλληλα μια απαραίτητη ισορροπία μέσα στους απαιτητικούς ρυθμούς του αθλητισμού.
Με ειλικρίνεια, μάλιστα, περιγράφει και τη δύσκολη πραγματικότητα του γυναικείου χάντμπολ στην Ελλάδα: «Γνωρίζουμε καλά ότι δεν μπορείς να βιοπορίζεσαι οικονομικά για πάντα από αυτό».
Αυτή η συνειδητοποίηση την οδήγησε σε ενεργή συμμετοχή στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητών Χειροσφαίρισης (Π.Σ.Α.Χ.), όπου σήμερα είναι εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Η Βάσια Γκάτζιου τονίζει ότι πολλοί αθλητές στη χώρα μας - και ιδιαίτερα οι γυναίκες - παραμένουν ουσιαστικά απροστάτευτοι απέναντι σε βασικά ζητήματα της καθημερινότητας.
Μέσα από τον θεσμικό της ρόλο, διεκδικεί ένα πιο ασφαλές, δίκαιο και επαγγελματικό πλαίσιο για τη νέα γενιά αθλητών, στέλνοντας παράλληλα ένα ξεκάθαρο μήνυμα συλλογικής ευθύνης: «Αν δεν ενδιαφερθούμε εμείς οι ίδιοι να βελτιώσουμε το περιβάλλον μας, δεν θα το κάνει κανείς άλλος για εμάς. Οφείλουμε να γίνουμε η φωνή των αθλητών και να διεκδικήσουμε τις αυτονόητες συνθήκες που θα μας επιτρέπουν να αφοσιωνόμαστε σε αυτό που αγαπάμε».
Η εμπειρία της Ισπανίας και η «σχολή» της Μπουντεσλίγκα
Η εμπειρία των ξένων πρωταθλημάτων άλλαξε ριζικά τον τρόπο παιχνιδιού της, αλλά και τη συνολική της αντίληψη για το άθλημα. Στην Ισπανία, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια (2021-2023), έμαθε να λειτουργεί με μεγαλύτερη ταχύτητα σκέψης και αντίδρασης, μέσα σε ένα στιλ χάντμπολ που βασίζεται στο transition και στην τακτική προσέγγιση.
Η ζωή στα Κανάρια Νησιά είχε ομορφιά, αλλά και δυσκολίες προσαρμογής. Η παρουσία της Αγνής Ζυγούρα δίπλα της, όμως, αποδείχθηκε καθοριστική. Από την Καστοριά μέχρι τον ΠΑΟΚ, την Εθνική ομάδα και το εξωτερικό, οι δυο τους μοιράστηκαν χαρές, τραυματισμούς, απογοητεύσεις και επιτυχίες: «Το να έχεις έναν δικό σου άνθρωπο σε μια ξένη χώρα σου προσφέρει τεράστια ασφάλεια. Πλέον, η συνεννόηση μεταξύ μας είναι απόλυτη, τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Η Αγνή είναι οικογένεια για μένα», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Το επόμενο βήμα, στη γερμανική Μπουντεσλίγκα με τη Sport-Union Neckarsulm (2023-2025), την έφερε αντιμέτωπη με μια ακόμη πιο απαιτητική πραγματικότητα. «Η Μπουντεσλίγκα είναι ένας άλλος κόσμος», τονίζει. Η ένταση, η σωματική επαφή, ο καταιγιστικός ρυθμός και η άρτια οργάνωση βρίσκονταν, όπως λέει, «σε άλλο επίπεδο». Τα γεμάτα γήπεδα, οι επαγγελματικές συνθήκες και η συνολική δομή του αθλήματος τη βοήθησαν να ξεπεράσει τα όριά της, να μπει στην πρώτη δεκάδα των σκόρερ της λίγκας με 111 γκολ σε 24 παιχνίδια, τη δεύτερη χρονιά, και να εξελιχθεί τόσο ως άνθρωπος όσο και ως αθλήτρια.
Έχοντας πλέον βιώσει από κοντά τον τρόπο λειτουργίας δύο κορυφαίων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, η Βάσια θεωρεί πως το μεγαλύτερο έλλειμμα στην Ελλάδα εντοπίζεται στην οργάνωση και στη συνολική νοοτροπία γύρω από το άθλημα: «Στην Ισπανία και τη Γερμανία το χάντμπολ αντιμετωπίζεται ως καθαρά επαγγελματικό άθλημα», σημειώνει, προσθέτοντας πως για να μπορέσει η Ελλάδα να ακολουθήσει τα βήματα προηγμένων χωρών του ευρωπαϊκού χάντμπολ απαιτούνται ουσιαστικές παρεμβάσεις.
«Πρέπει να θεσπιστούν υποχρεωτικά επαγγελματικά συμβόλαια με ασφαλιστική κάλυψη για τους αθλητές, μεγαλύτερη τηλεοπτική και χορηγική προβολή, καθώς και επένδυση στις ακαδημίες με εξειδικευμένους προπονητές».
Ωστόσο, θεωρεί πως η σημαντικότερη προϋπόθεση για την ανάπτυξη του αθλήματος βρίσκεται αλλού: «Το κυριότερο είναι η βελτίωση των υποδομών, ώστε να μπορέσουν να ακολουθήσουν και οι επόμενες γενιές».
Η ιστορική πρόκριση της Εθνικής και η επιστροφή στον ΠΑΟΚ
Η Εθνική ομάδα αποτελεί για τη Βάσια Γκάτζιου το σημαντικότερο κεφάλαιο της καριέρας της. Η φανέλα με το εθνόσημο, όπως λέει, είναι «η μεγαλύτερη τιμή και η απόλυτη περηφάνια».
Το μεγάλο όνειρο, που για χρόνια έμοιαζε μακρινό, έγινε πραγματικότητα με την ιστορική πρόκριση της Ελλάδας - για πρώτη φορά στην ιστορία της - στην τελική φάση του Euro, η οποία θα διεξαχθεί τον ερχόμενο Δεκέμβριο στην Αττάλεια της Τουρκίας: «Θα πάμε να ζήσουμε μια μοναδική εμπειρία και, πάνω απ’ όλα, να την απολαύσουμε», δηλώνει με ενθουσιασμό.
Σήμερα, η 29χρονη διεθνής εξτρέμ αγωνίζεται ξανά στον ΠΑΟΚ, έχοντας επιστρέψει το περασμένο καλοκαίρι πιο ώριμη, πιο ψύχραιμη και γεμάτη παραστάσεις από το υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η εμπειρία αυτή της επιτρέπει πλέον να διαχειρίζεται πολύ καλύτερα την πίεση και τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού. Η επιστροφή της συνδυάστηκε άμεσα με νέες επιτυχίες, καθώς κατέκτησε ακόμη ένα νταμπλ με τους «ασπρόμαυρους» - το τέταρτο συνολικά της καριέρας της με τη θεσσαλονικιώτικη ομάδα, στη χρονιά συμπλήρωσης των 100 χρόνων του συλλόγου:
«Ο ΠΑΟΚ είναι κομμάτι της αθλητικής και προσωπικής μου πορείας. Τα πέντε χρόνια που αγωνίστηκα εδώ με διαμόρφωσαν ως αθλήτρια και ως άνθρωπο. Είναι μία ομάδα που με στήριξε και με ανέδειξε στο παρελθόν, ενώ παράλληλα θέτει υψηλούς στόχους και αγωνίζεται σταθερά στην Ευρώπη - στοιχεία που αποτελούν βασικά κριτήρια για μένα. Επομένως, η επιλογή της επιστροφής μου μόνο τυχαία δεν ήταν. Είναι ξεχωριστή τιμή να επιστρέφω στη σεζόν των 100 χρόνων του συλλόγου. Πρόκειται για μία ιστορική και ιδιαίτερη χρονιά και αισθάνομαι περήφανη που αποτελώ κομμάτι αυτής της επετείου», είχε δηλώσει κατά την ανακοίνωση της επιστροφής της.
Η πυξίδα για τη νέα γενιά και η υπόσχεση στην Καστοριά
Αν είχε απέναντί της ένα μικρό κορίτσι από την επαρχία που τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα στο χάντμπολ, η συμβουλή της θα ήταν ξεκάθαρη: «Να κρατήσει την αγάπη για το άθλημα, το πείσμα και τη σκληρή δουλειά».
Γιατί, όπως λέει, στον αθλητισμό τίποτα δεν έρχεται από τη μία μέρα στην άλλη. Θα υπάρξουν δυσκολίες, αδικίες και απογοητεύσεις, αλλά αυτό που δεν πρέπει ποτέ να χαθεί είναι η χαρά του παιχνιδιού.
Αυτή η φιλοσοφία τη συνδέει άρρηκτα με τον τόπο από τον οποίο ξεκίνησε, την Καστοριά: «Στην Καστοριά βρίσκονται οι ρίζες μου. Εκεί έμαθα να αγαπώ το χάντμπολ και εκεί είναι οι άνθρωποι που με πίστεψαν όταν ήμουν ακόμη ένα μικρό κορίτσι. Δεν ξεχνώ ποτέ από πού ξεκίνησα», λέει χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, εκφράζει την ευχή το χάντμπολ της Καστοριάς να συνεχίσει να αναδεικνύει νέα ταλέντα, υποσχόμενη πως θα βρίσκεται πάντα δίπλα τους, με όποιον τρόπο μπορεί.
Νίκος Καραμανλής
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου